Elisabeht Keesing 15 juli 1911- 17 april 2003. Zij debuteerde in 1959 met haar roman Wennen aan de wereld. Zij schreef novellen, biografieën en een autobiografie. Haar werk werd uitgegeven door Querido.
Uit het juryrapport: Haar romans sprankelen van levenslust. Ze spelen zich af in kringen van aardige mensen, buren, vrienden en vriendinnen, oude kennissen, meer of minder door het leven gekneusd. Hun wereld contrasteert met de hardere wereld rondom hen, die van het materialisme, het grootkapitaal, de massamens. Deze tegenstelling tussen een warme welige wereld en een strakke, stoere realiteit is een leitmotiv in het werk van Keesing.
Fragment uit Het volk met lange rokken. Over de vrouwen rondom Constantijn Huygens (1993 Querido):
'een nog zwaarder vooroordeel ontleenden de heren aan de bijbel. De vrouw zou alleen al door het feit dat ze uit de rib van Adam geschapen werd, de mindere van hem zijn en voor zijn plezier ("tot zijn hulp") in het leven geroepen. Zo staat het in Genesis 2:20, 21. Weliswaar zegt Genesis 1:27 dat ze tegelijk gevormd werden, "naar Gods beeld", maar dat vergaten de mannen bij voorkeur. Die verdeling in eersterangs- en tweederangsmensen heeft voor mannen zo goed als voor vrouwen veel narigheid opgeleverd.'